jah.. ik zie net op de sita dat het plaffon is geschilderst rond 1660?
is het gebouw toen ook gebouwd?
(maakt niet als sommige deelen zijn bij gebouwd of geretoreerd, het gaat om de eerst bouw)

okeej, dat was het!1

doeg!


anna

beste mensen van de heerenkamer,
ik heb best vaak bij jullie gegeten (vaak met de kerstmarkt)

voor school moet ik opzoeken hoe oud jullie gebouw is.. maar dat kan ik niet op de site vinden,
willen jullie mij een mailtje stuuren met het antwoord?

hartelijke groetjes van anna

Beste Joop en medewerkers

Afgelopen zaterdag hebben wij met 15 personen ontzettend lekker bij jullie gegeten.Dit ter ere van de verjaardag van onze moeder cq beppe. Bediening en service uit de kunst.
Wij komen zeer zeker terug.

groet Jan

Dag mensen van de Heerenkamer,
Het Heerenveense Schrijfcafé staat niet meer op jullie agenda, en toch is het er nog iedere Tweede Zaterdag van de maand. Op 10 april bestaan we een jaar! Kan het weer op de agenda?
Dank,
Hella en Ingrid

Bart de Win in de Heerenkamer!

Bart de Win is een winnaar, althans zijn album “The Simple Life” wil ik zondermeer tot die categorie indelen. Eerlijkheid gebied te zeggen dat de veelvuldig lovende woorden rondom dit album mij eerder bereikten dan de CD zelf, en was bang dat schrijvers door zoveel lof te gebruiken lichtelijk overdreven. Echer Life is Simple, want niet alleen ik, maar velen met mij zullen dit album unaniem als uitermate sterk kwalificeren, daarvoor is overigens weinig kennis nodig. Bart stond voorheen grotendeels in de schaduw, als begeleider, van andere vocalisten, en is bovendien een van Gerard van Maasakkers’ “Vaste Mannen”. Nu treedt hij naar voren onder eigen noemer, met “The Simple Life” en doet dit in een woord: “subliem!”. Bart heeft teruggegrepen naar de muziek die heel dicht bij hem staat, zonder dit overigens te benoemen blijkt dit haarzuiver, want de structuur binnen deze productie vloeit als vanzelf.

Zijn inspiratie heeft hij volgens eigen zeggen gehaald bij de artiesten uit zijn jeugd, en wellicht nog wel meer bij hedendaagse muzikale helden als Darrell Scott, Tom Waits, en de voor mij onbekende Mark Murphy. Wat ik primair hoor is een zeer eigen geluid en stijl, zowel compositorisch als qua uitvoering. Aan de ene kant laat zich duidelijk beluisteren een soort rootsy geluid, waarnaast op zeer overtuigende manier jazzy elementen aan toe worden gevoegd. Wanneer ik zo vrij mag zijn hoor ook een knipoog naar een artiest als Mickey Newbury, en wellicht nog meer iemand als David Ackles. (vanwege rijk toegepaste arrangementen) Als sterkste troef van deze plaat ervaar ik de ultiem mooie composities, daarbij schieten woorden mij echt te kort. Let Me Know is een nummer van uitzonderlijke klasse. De plaat is opgenomen in zowel Utrecht als London en is in de eerste plaats een warm eigenzinnig product. Bart de Win staat verdiend op de voorgrond, wat andermaal blijkt aan de rijke scharkering van collega musici die hun diensten mede verleend hebben bij het fabriceren van deze werkelijk schitterende CD. Van de euforie is beslist geen woord overdreven.

recensie: http://www.altcountryforum.nl/